گِرمی از شهرهای قدیمی استان اردبیل ایران و مرکز شهرستان گرمی و جزئی از دشت مغان است.
شهرستان گِرمی یکی از شهرستان های استان اردبیل در ایران است. این شهرستان در شمال غربی کشور و شمال استان اردبیل بین ۳۸درجه و۵۰دقیقه تا ۳۹درجه و ۱۰دقیقه عرض شمالی از خط استوا و ۴۷درجه و ۲۵دقیقه تا ۴۸درجه و ۱۲دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ واقع شده است.
دانشنامهٔ آزاد گرمی - کشور ایران استان اردبیل - شهرستان گرمی بخش مرکزی سال شهرشدن ۱۳۲۸[۱] مردم جمعیت ۲۸٬۹۶۷ نفر (۱۳۹۵) رشد جمعیت ۰٪+ (۵سال) جغرافیای طبیعی ارتفاع از سطح دریا ۱۰۲۳ متر آبوهوا میانگین بارش سالانه ۴۶۰ میلیلیتر اطلاعات شهری پیششماره تلفنی ۰۴۵۳ شناسهٔ ملی خودرو ایران کد آماری ۱۲۳۲ تابلوی خوشآمد به شهر گرمی روی نقشه ایران ۳۹.۱۳°شمالی ۴۸.۰۸°شرقی مختصات: ۳۹.۱۳°شمالی ۴۸.۰۸°شرقی
گِرمی از شهرهای قدیمی استان اردبیل ایران و مرکز شهرستان گرمی و جزئی از دشت مغان است. این شهر بر سر چشمه رودخانه گرمی چای یا اوجارود بناشده است به نحوی که سه رود در میانه شهر به هم ملحق شده و اجارود یا گرمی چای را ایجاد مینمایند. محتویات ۱ جغرافیا و طبیعت ۱.۱ بارش، رودها، چشمهها و قناتها ۱.۲ بادها ۱.۳ گونههای گیاهی و جانوری ۲ شهر گرمی (مغان) ۳ آب و هوای گرمی ۴ مردمشناسی ۴.۱ جمعیت ۴.۲ مذهب ۴.۳ گویش و فرهنگ ۵ تاریخ ۶ اقتصاد ۶.۱ کشاورزی و دامپروری ۶.۲ صنعت، معدن و گردشگری ۶.۳ خدمات اداری، بازرگانی، حمل و نقل، ارتباطات و سایر ۷ جاذبههای توریستی ۸ جغرافیای زیستی ۹ دانشگاهها ۱۰ ایستگاه هواشناسی گرمی ۱۱ روستاهای همنام ۱۲ نگارخانه تصاویر ۱۳ پانویس
جغرافیا و طبیعت
شهرستان گرمی از شمال با شهرستانهای بیله سوار و پارسآباد، از غرب با شهرستان کلیبر (آذربایجان شرقی) از جنوب با شهرستان مشگین شهر و از شرق با جمهوری آذربایجان همسایهاست. شهرستان گرمی از جنوب به دامنه کوههای صلوات، از شمال به کوههای خروسلو از غرب به رود دره رود و از شرق به بالهارود محدود میشود.
براساس تقسیمات کشوری شهرستان مغان (گرمی) دارای وسعتی معادل ۱۷۲۵٫۲ کیلومتر مربع میباشد. جمهوری آذربایجان(جلیلآباد) شهرستان بیلهسوار، شهرستان پارسآباد آذربایجان شرقی (شهرستان کلیبر) جمهوری آذربایجان(جلیلآباد) آذربایجان شرقی (شهرستان هوراند) شهرستان گرمی جمهوری آذربایجان (یاردیملی) شهرستان مشگینشهر
پستترین نقطه شهرستان در شمالغرب شهرستان و در روستای خان محمدلو واقع است که حدود ۲۴۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و مرتفعترین نقطه شهرستان کوههای صلوات در جنوب روستای خانکندی است که حداکثر ۲۲۰۰ متر ارتفاع دارد.
رشته کوههای قره داغ، خروسلو، صلوات سمتهای جنوبی، شرقی و غربی این شهرستان را تشکیل میدهند. در کوههای این شهرستان تا کنون ۶ دهنه غار طبیعی شناسایی و ثبت شده است. بارش، رودها، چشمهها و قناتها
بارش سالانه در شهرستان از شرق به غرب و از جنوب به شمال کاهش مییابد به طوری که میانگین بارش در منطقه داش دیبی و وان علیا (منتهیالیه شرق شهرستان) ۷۰۰ میلیمتر در سال بوده و پربارشترین نقطه استان اردبیل است. درحالیکه میانگین بارش سالانه منطقه خان محمدلو (منتهیالیه شمالغربی شهرستان) کمتر از۲۵۰ میلیمتر میرسد. بطور کلی میزان بارش در شهرستان از متوسط بارش کشور بیشتر است و موجب شده تا تا کشاورزان آن به محصول خوبی از غلات وحبوبات خصوصاً گندم، جو، نخود و عدس دست یابند.
رودهای مهم شهرستان عبارتند از: بالهارود (به گویش محلی بالهاری)، دره رود، چلک چایی، برزند چایی، زنگیرچایی، گرمی چایی، درین کبود چایی.
دره رود که در گویش محلی «دره اوورد» گفته میشود، با دبی آب بیش از یک میلیارد متر مکعب آب، بزرگترین رودخانه داخلی استان اردبیل است و بیشتر رودهای بزرگ استان نظیر قره سو، بالیغلو چای و خیاو چای به آن میریزند، در بخشی از مسیر خود از غرب این شهرستان عبور میکند. سد بزرگ امارت بر روی این رودخانه و در محدوده شهرستان گرمی در حال ساخت است.
کوهستانهای جنوب شرقی شهرستان به علت اتصال به کوهستانهای تالش و نزدیکی به دریای خزر از بارش مناسبی در حدود ۶۰۰ میلیمتر در سال برخوردار است؛ و به همین دلیل سرسبز است و جنگلهای اوماسلان و اینی که به جنگلهای تالش جمهوری آذربایجان متصل میشوند، در این منطقه قرار دارند. برفهایی که در زمستان میبارد، در کوهستانهای این منطقه گاه تا اوایل تیر ماه میماند و قابل مشاهده است. همچنین چهار رودخانه گرمی چای (اجارود)، درین کبود، زنگیر و بالهارود، از این منطقه سرچشمه گرفته و تغذیه میشوند. بالهارود نسبت به سه رودخانه دیگر پرآب تر است و در بخشی از مسیر خود مرز ایران و جمهوری آذربایجان را تشکیل میدهد.
رودخانه دیگر شهرستان، رود برزند میباشد که بخشی از آب سد گیلارلو را تأمین مینماید.
میانگین بارش شهرستان گرمی حدود ۴۶۰ میلیمتر است با این حال این بارش در طی سالها متغیر است. بر همین اساس شاهد وجود ۶ رشته قنات (کاریز) در شهرستان هستیم که قدمت برخی از آنها را تا دوره ساسانی تخمین زدهاند. با شدت یافتن بحران آب در کشور برخی از این قناتها در سالهای اخیر لایروبی و بازسازی شدهاند. مشهورترین این کاریزها کاریز لنگان میباشد.
بر اساس گزارش منتشر شده در سال ۱۳۸۰، از نظر دارا بودن تعداد چشمههای دائمی، گرمی با دارا بودن ۶۹ چشمه دائمی بعد از مشکین شهر، اردبیل و خلخال، در رتبه چهارم استان از نظر تعداد چشمه دائمی میباشد.
بادها
در گرمی یادهای زیادی نیز میوزد اما معمولاً تند نیستند. بسته به فصل و جهت وزش و نیز قدرت آن اسامی خاصی دارند. گرمیج (بادی که بین دشتهای منطقه و کوهستانهای آن می زود)، گئچی قیران و وعده از بادهای مشهور منطقه هستند که همگی دارای سرعت ملایمی میباشند. گیچی قیران باد سرد و دو باد دیگر نسبتاً گرم هستند.
شب زمستاني گرمي
آزادلو : طی مراسمی رکورد برداشت شلیل در کشور توسط باغات سیدی شکسته شد.
روز سه شنبه این هفته با حضور رسول آذرکیش (نماینده جهاد کشاورزی شهرستان گرمی) ، حبیب احمدی (مسئول خانه مطبوعات استان) ، فاخری (معاون خبری خبرگزاری ایرنا در آستارا) ، سید یعثوب حسینی (خبرنگار آزاد صدا و سیما) ، علی قاسمیان (خبرنگار همشهری و مسئول سایت آزادلو) و … باغ شلیل کشت و صنعت گلستان هادی گرمی واقع در روستای آزادلو رکورد برداشت شلیل در کشور را شکست.
در این مراسم با اینکه سه برداشت از باغات سپری شده بود ، با برداشت میوه از یک درخت و وزن کردن محصول آن میران ۱۹۲ کیلوگرم بدست آمد. این رکورد در نوع خود بسیار بالا بوده و از رکورد قبلی بیش از دو برابر فاصله گرفت.
متأسفانه علی رغم اینکه نمایندگان مطبوعات و اصحاب رسانه در این مراسم حضور داشته و تصدیق نمودند و یکبار نیز بر روی آنتن صدا و سیما رفت ، از سوی جهاد کشاورزی مورد تأیید قرار نگرفت.
بنا به اظهار نظر دکتر سیدی مسولین با اینکه بیش از ۱۵۸ هکتار باغات در نقاط مختلف گرمی کشت نموده است ، همکاری و مساعدت لازم جهت واگذاری تسهیلات به وی را ندارند.
در این رابطه مصاحبه مفصلی با مسولین جهاد کشاورزی ، باغداران و … انجام داده و به وسیله نشریات و پایگاه خبری آزادلو به اطلاع عموم خواهیم رساند.
برداشت محصول از یک درخت توسط کارکنان باغ
گرمی بالاخره آب و رنگ می گیرد
در ۱۰۰ کیلومتری شمال اردبیل شهری است به نام "گرمی" که با وجود داشتن نود و چند هزار نفر جمعیت و برخورداری از پتانسیل های طبیعی و البته قلعه ها و آثار باستانی چند هزار ساله ، هنوز هم از ساده ترین امکانات شهری بی بهره است. نبود زیبایی های بصری و مبلمان شهری در سیمای گرمی در بدو ورود هر مسافر و تازه واردی به شهر، خودنمایی می کند. از زباله های ورودی شهر و آسفالت های زخمی معابر گرفته تا خیابان های لخت و بی زینت، نبود پایانه مسافربری و امکانات تفریحی و ورزشی، همه دست به دست هم داده تا نام این شهر را در زمره شهرهای بی امکانات و محروم بنشاند. حالا این شهر با خیابانهای صد چاک و چاله چوله هایی که زیبایی را از چهره اش ربوده و با هزار نداشتنی که سزاوار قدمت تاریخی چند صد ساله آن نیست، در انتظار نگاهی است تا شاید اندکی امید در دل جوانانش بنشاند و آنها را برای ماندن در زادگاه خویش ترغیب کند.
***
مدتهاست که از گوشه و کنار خبرهایی از وضعیت نامناسب و کمبود امکانات شهری در گرمی منتشر می شود و از نارضایتی ساکنان این شهر از وضع موجود حرف هایی گفته می شود. دردهایی که جز بی اعتباری و کمبود منابع مالی پاسخی نمی یابد و انگشت اتهام را به سمت مدیریت شهری ناکارآمد نشانه می رود.
گلایه ها حاکی از آن است که معابر و ظاهر شهر گرمی در خور شان ساکنان نیست و شهرداری با کمبود اعتبار و بالا بودن هزینه ها، بر مدیریت ضعیف در حوزه شهری وعمران و آبادانی سرپوش می گذارد.
از جمله مواردی که اهالی گرمی به عنوان مشکل به آن اشاره می کنند، وضع نامناسب آسفالت در مسیرهای ورودی شهر و وجود چاله های بزرگ در معابر اصلی و پرتردد شهر است که علاوه بر نارضایتی رانندگان، صحنه نامناسبی را به تصویر می کشد.
مسئول روابط عمومی شهرداری گرمی در این خصوص با اشاره به قدیمی بودن اکثر خیابان های این شهر به "جوان" گفت: مشکل معابر گرمی عدم برخورداری از زیرساختهای مناسب است و آسفالت بسیاری از خیابانها را نمی توان با روکش ترمیم کرد.
زهرا ستارزاده با بیان اینکه در سال ۹۲ اقدامات موثری در دستور کار شهرداری قرارگرفته افزود: در سال گذشته مبلغ ۶۲۵ میلیون تومان از محل اعتبارات به لکه بری و آسفالت برخی خیابانها از جمله خیابان معلم، امام و بازارچه سعدی و ...تخصیص یافته و امسال نیز با اعتباری بیشتر از سال قبل زیرسازی برخی محله ها را در دستور کار قرار داده ایم و مراحل واگذاری به پیمانکاران نیز انجام شده است.
وی همچنین در مورد زباله های ورودی شهر نیز گفت: در دهه دوم فروردین سال جاری به مناسبت هفته سلامت با همکاری ادارات و دانش اموزان، پاک سازی و نظافت این منطقه انجام شد و در این زمینه دیگر مشکلی وجود ندارد.
کارخانه آسفالت تجهیز می شود!
در حالی که یکی از معضلات این شهر، خرابی آسفالت معابر درون شهری و خیابان های ورودی شهر است ، تنها کارخانه آسفالت این شهر نیز چند سالی است با مشکلات کوچک و بزرگی دست و پنجه نرم می کند. این کارخانه که در سال ۸۸ در اختیار یک شرکت خصوصی قرار گرفته بود، پس از افزایش قیمت مواد اولیه از فعالیت باز ماند و بر دیگر مشکلات شهر افزود.
مسئول روابط عمومی شهرداری گرمی در این خصوص گفت: اوایل سال جاری شهرداری، کارخانه مذکور را تحویل گرفته و با صرف اعتباری در حدود ۱۰۰ میلیون تومان درصدد تجهیز آن برآمده است.
ستارزاده با اشاره به اینکه شهرداری گرمی به دلیل کمبود منبع درآمد با مشکل مالی روبروست، تا آنجا که از پس پرداخت حقوق و اضافه حقوق کارکنان خود برنمی آید افزود: این اداره تمام تلاش خود را بکار بسته تا در سال جاری رضایت شهروندان را جلب نماید اما باید در نظر داشت که برای رفع نیازهای شهروندان عزم همگانی لازم است.
وی حفاری های غیرمجاز را یکی از فعالیت هایی دانست که با تحمیل هزینه به شهرداری و دوباره کاری، مانع عملکرد صحیح این اداره می شود و از مردم خواست در این زمینه شهرداری را یاری کنند.
ستارزاده همچنین به تشکیل کارگروه های مبلمان شهری اشاره کرد و افزود: کارگروه در حال برنامه ریزی و اولویت بندی اقداماتی است که در سال جاری در دستور کار قرار گرفته است .
در انتظار اعتبار!
در برخی مناطق گرمی، رانش زمین سبب تخریب خیابانها و معابر شده است و گاهی این آثار تخریب تا ماه ها و شاید سالها در چهره شهر باقی می ماند. علاوه بر آن عدم وجود حفاظ در برخی از این مناطق، باعث نگرانی اهالی شده است . از آن جمله می توان به یکی از پرترددترین مسیرها که روستاهای بخش موران و مرکزی را به مرکز شهر متصل می کند اشاره کرد که وجود یک مدرسه در پایین این منطقه و امکان سقوط دانش آموزان تهدید جدی برای این منطقه است. گویا نصب حفاظ در این مسیر در شورای ترافیک تصویب شده اما تاکنون قدام موثری در این خصوص از طرف شهرداری صورت نگرفته است. نبود حفاظ در پل ورودی شهر از طرف جاده قدیم نیز از مواردی است که شهروندان به آن اشاره می کنند.
البته مسئول روابط عمومی شهرداری به پروژه های نصب حفاظ در برخی مناطق شهربا اعتباری از محل درآمد شهرداری اشاره کرده و گفت: در حال حاضر پروژه نصب حفاظ خیابان فاطمی جنب مدرسه شهید محلاتی به پیشرفت فیزیکی۵۰ درصدی رسیده و برای ادامه کار منتظر دریافت اعتبار هستیم.
در حالی که عمده ترین مانع بر سر راه پروژه های عمرانی و آبادانی شهرستان گرمی، کمبود اعتبار است، نماینده مردم این شهر در مجلس شورای اسلامی از تامین ۱۰ میلیارد ریال اعتبار برای بهسازی، تعریض و آسفالت راه های مواصلاتی این شهرستان خبر داد و گفت: این اعتبار از سوی وزارت راه وشهرسازی تامین شده و برای اصلاح نقاط حادثه خیز، تامین روشنایی گردنه های مه گیر و بهسازی و آسفالت راههای اصلی، فرعی و روستایی گرمی هزینه خواهد شد.
ترمینال وارد کمیسیون شد!
از دیگر مطالبات اهالی گرمی احداث پایانه مسافربری در شهر است که گویا مدتهاست با مشکل جدی روبروست . از انجا که زمین در نظرگرفته شده برای احداث این پایانه تحت تملک اشخاص حقیقی است و شهرداری برای در اختیار داشتن تملک زمین با کمبود منابع مالی روبرو بوده این مسئله مدتها معلق ماند تا انجا که بالاخره به کمیسیون ماده ۵ راه یافت و بنا به گفته مسئول روابط عمومی شهرداری گرمی، توافقات اولیه حاصل شد.
ستارزاده در این خصوص از درنظر گرفتن اعتباری در حدود ۲ میلیارد تومان برای احداث پایانه خبر داد که البته این مبلغ هنوز تامین نشده است. با این تفاسیر ظاهرا شهروندان گرمی همچنان باید در انتظار بمانند.
منبع: جوان آنلاینhttp://rasadkhane.jamnews.ir/News/FullStory/?nwid=862360
بررسي ها نشان مي دهد كه كانون اين زمين لرزه در شمال شرق گرمي در منطقه گوگ تپه كشور جمهوري آذربايجان در عمق ۱۰ كيلومتري زمين بوده است.
|
به مناسبت فرا رسيدن سال نو و عيد نوروز و آغاز مسافرتهاي نوروزي نقشه مسیر جاده ای شهر گرمی به شهر تهران براي اولين بار در سايت خان كندي قرار داده شده منتشر مي شود.
مردمانی که کودکی خود را در این شهر گذرانده بودند اکنون در سایر شهرها زندگی میکنند و جالبتر اینکه هر وقت به این خاک قدم میگذارند به خود میبالند که این شهر را ترک کرده اند. به یاد دارم چند سال پیش ایام نوروز بود ، که گرمی میزبان مهمانانی از سایر شهرها بود. مهمانانی که خاطرات تلخ و شیرین از کوچه پس کوچه های این شهر دارند. همگی به اتفاق از وضعیت نامساعد شهر گله مند بودند. وقتی از آنها پرسیده میشد که آیا دلتان برای این شهر تنگ نمیشود ، با جدیت پاسخ میدادند برای چه دلمان تنگ شود. برای خیابانهای جنگ زده آن یا برای کوچه های پر از گل و لای آن... اما وقتی ته چشمانشان را مینگری بخاطر دیار مادری خود نگرانند. ناراحتند از اینکه میبینند وطن مادری خود روز به روز خمیده تر شده و بسان پیرمردی بر سفیدی موهایش افزوده میگردد. وقتی میبینند شهرهایی که روزی جزو خاک شهرستان گرمی بودند روز به روز قد علم میکنند و در مقابل شهر گرمی با کاهش جمعیت دسته و پنجه نرم میکند ، بغضی بر گلویشان مینشیند...
حال در وضعیت بسیار نامساعد شهر گرمی بسر میبریم. حالتی که توصیف آن در چند سطر میسر نیست. گرمی با مردمان خونگرم و ولایت مدار که پاسدار مرزهای ایران اسلامی هستند و با اینکه هرروز خود را با کمترین امکانات رفاهی میگذرانند ، بازهم شکر خداوند مهربان را میکنند. وقتی با این مردم صحبت میکنی متوجه میشوی که بزرگترین دغدغه آنها آسفالت معابر شهرشان است. شاید برای بسیاری از مردمان سایر شهرها این دغدغه خنده آور باشد. اما وقتی با بارش کوچکترین باران الهی شهر پر از گل و لای میشود و هر روز با گل و لای سر و کله میزنی و این مشکل سالهای پیاپی در گوشه ذهنت ماندنی شد ، آن وقت معنی دغدغه شهری را کمی درک کنی؟!
شاید اگر همان مردمی که به کمبود امکانات رفاهی این شهر میخندند و به مردمانی که در این شهر مانده اند تأسف میخورند ، چند هفته ای در این شهر زندگی کنند معنی واقعی انسان دوستی و محبت را درک کنند. مردمی که هر روز سختی کوهها را با دستان ترک برداشته شان درهم میشکنند...زندگی با چنین مردمانی باعث شده تا گرمی برای اهالی آن فراموش نشدنی باشد. حال تنها خواسته این مردم ، رسیدگی به وضعیت شهر و تأمین امکانات رفاهی میباشد. از مسؤلین محترم شهرستان و استان خواهشمندیم تمام توان خود را در جهت تأمین شرایط مناسب زندگی بکار گیرند. دیگر زمانی نیست که مردم بخاطر آسفالت راهها گله مند باشند.
شهرستان مغان تا سال 1370 با مرکزیت گرمی در تقسیم بندی های استان اردبیل وجود داشت که پس از این تاریخ به سه شهرستان مستقل گرمی، پارس آباد و بیله سوار تقسیم شد.
به عقیده محققان حضور و رنگ و بوی دین زرتشتی در منطقه اردبیل در یکی از مهمترین مناطق این استان نیز نمود یافته بطوریکه منطقه "مغان" به دلیل اینکه هر سال یکبار محل تجمع پیشوایان آیین زرتشت که به "مغ" شهرت داشته اند، نامگذاری شده است.
بابا صفری در این خصوص معتقد است چون سمینارهای دینی در جوار مقدس ترین مکان هر مذهب تشکیل می شد، ترتیب اجتماعات مذهبی موبدان زرتشتی در این سامان می تواند دلیل آن باشد که اردبیل و سبلان از نقاط بسیار مقدس دین باستانی ایران به شمار می آمده و احیانا محل بعثت و دعوت اولیه پیشوای آن بوده است و در نتیجه در نظر پیشوایان بزرگ آن کیش دارای چنین قداست و حرمتی گشته است.
در حال حاضر نیز در مسیر صعود کوه سبلان سنگی با عنوان "سنگ محراب" موجود است که به عقیده شهروندان اردبیلی محل دفن زرتشت است.
به عقیده برخی محققان وجه تسمیه گرمی از واژه "گرامنه" به معنی چند عشیره که دارای چراگاه مشترک میباشند گرفته شده و به رئیس آنان "گئرامنی" میگفتند.
برخی دیگری اعتقاد دارند این شهر در زمان بابک خرمدین بذ یا بذین (قلعه و اقامتگاه) داشتهاست و محل آن را بین محله قلعه باشی و روستای اله درق می دانند و قلعه "دئیو قالاسی" را قلعه بذ می دانند. برخی از مورخان معتقدند این خطه از قدیم محل زندگی چند زنتو از پارتها بوده و واژه گرمی در گویش پارتها یک واژه مقدس بوده و وجود گورهای خمرهای را دلیل این گفته می دانند.
مورخان و محققان دیگری معتقدند این واژه از واژههای سومری بوده و از دو قسمت "گر" به معنی آبادی و جای مشخص و یا خانه و "می" به معنی قوانین آسمانی تشکیل شده و گرمی یعنی خانه قوانین و دستورات آسمانی که با توجه به نزدیکی این شهرستان به منطقه مغان به نظر می رسد این تعریف ریشه منطقی تری داشته باشد.
گرمي، شهري كه دوستش دارم، با تمام ويژگيهايش.
با مردماني ساده و بيريايش با نمايي زيباي كوهستانياش كه تماشايش نعمتي است و با خيابانها و معابر تنگ و كثيف و خاكياش كه حالم را به هم ميزند. با مسئوليني كه از جنس خودمانند و مسئوليني كه در ارائه كوچكترين خدمات به خودمان ناتوانند.با بزرگاني كه كارهاي بزرگي را انجام ميدهند و با كوچكاني كه با هياهو در روزهاي انتخابات بزرگ ميشوند و بعد در هياهوي جامعه خود را گم ميكنند.گرمي را دوست دارم به خاطر خاكش، به خاطر عادتي كه نامش را "وطن" گذاشتهاند و آرامشي كه در آن مييابم. حس امنيتي بينهايت و زيبا.و دلم ميگيرد به موقعي كه اثري از دوستانم در آن نميبينيم. چراكه آنها براي درآمد چندرغاز در شهرهاي ديگر به كارگري و كار مشغولند. و شهر پر است از خاطراتي كه جاي خاليشان احساس ميشود. و شهري پرخاطره كه توان تجديد آن را ندارد بسيار دلگير است.من گرمي را دوست دارم، به خاطر روستاهاي زيبايي كه آن دربرگرفتهاند. جاي گرفته در دره رودخانهها. با درختاني اندك و جنگلهاي بسيار پراكنده.و دلم ميگيرد وقتي كه فقر عريان را در روستاهايش ميبينيم و از هرچه خوشي است متنفر ميشوم.من گرمي را دوست دارم، به خاطر تاريخ گذشتهاش و قلعهها و تپههاي تاريخياشو متاسفم از اينكه تمام آنها در غربتي عظيم به سربر ميبرند. تپههاي كندهشده، قلعههاي رها شده و اشياي شكسته شده كه ارزشي براي جويندگان و قاچاقچيان طلا ندارد.و متاسفم كه در شهري با اين عظمت تاريخي يك موزه تاريخي كوچك نيز وجود ندارد.
من گرمي را دوست دارم، به خاطر فرهنگ غني مردمانش. به خاطر اجراي اپراي "او اولماسين بو اولسون" در سال 1335 در مدرسه خواجه نصيرالدين. با كمترين امكانات و در حاليكه عدهاي زيادي براي اجراي آن تلاش شبانهروزي ميكردند و به خاطر شاعران عاشقپيشهاش و محفلك و دوستاني كه عاشق علماند
و متاسفم كه شاعران و بزرگان بايد به سرعت از شهر خارج شوند تا مورد گزند نباشند. چرا كه اينجا بايد انديشههايت را بو بكشند. و ديگر اينجا كسي با با موسيقي و اپرا كاري ندارد.من گرمي را دوست دارم، با مردمان زحمت كشي كه براي گذران زندگي دست به هر كاري ميزنند. تا تكه ناني بر سر سفرههايشان بگذارند. و متاسفم از اينكه آنها گاو را به محوطه شهر ميآورند و سر همديگر كلاه ميگذارند تا بتوانند نانهاي بيشتري را سر سفره داشته باشند.
من گرمي را دوست دارم
و از وضعيت آن متاسفم....(مطلب از گرمی نیوز)
گرمی شهری سرشار از منایع طبیعی و استعدادهای انسانی.شهری پر از شور و معنویت.پر از بهترینهای دانش و مدیریت.استعداد و لیاقت .خلاقیت و نوآوری. شهری که هر روز خبری را از موفقیت یکی از فرزندانش در گوشه کنار ایران و جهان می شنود.ابتدا خوشحال می شود و افتخار می کند که چنین فرزندان موفقی را در دامنش پرورانده اما خوشحالیش لحظاتی بیش دوام نمی آورد و خیلی زود به یاد می آورد زمانی را که فرزندانش در کنارش بودند و چه رفتارهای نابجایی با آنها داشته و چه نامهربانیها که در حق ایشان نکرده! به یاد می آورد روزی را که فرزندانش پس از تحمل سالها رنج و نامهربانی اسباب سفر بستند و علیرغم میل باطنی خود ناگزیر ترک دیار نموده و رفتند...به یاد می آورد که اگر آنها درکنارش بودند اکنون در خزان زمان این همه بی برگ خود را پیر و جامانده از قافله پیشرفت و توسعه احساس نمی کرد.اما چه می توان کرد؟ سرنوشت گرمی چنین رقم خورده که سر بر بالین آزنا و ایرناواش با جامی پرآب در کنارش(دریاچه گیلارلو) تشنه عدالت و توسعه به افق های دوردست شمال خیره شود تا شاید بادصبا و هدهد خوش خبر از طرف سبا باز آیند...
دست نوشته ای از: س.خ
.jpg) |
| نمایی از شهر گِرمی |
تاریخچه شهرستان گرمی
قدمت تاریخی این شهرستان چند صد سال هم تخمین زده میشود. آثار و اشیاء تاریخی ارزشمند مربوط به دورهٔ ایران باستان که از منطقهٔ گرمی کشف شده در موزهٔ کاشان نگهداری میشود. تپه باستانی (آغامعلی تپه سی)[نیازمند منبع] سند معتبری از پیشینه تاریخی این شهربوده که در ۹ کیلومتری شهر و در نزدیکی روستای (شوکورلو) واقع است. همچنین اولین پارچه در تپه همت که دراصل به رنگ قرمزبوده ودارای زمینه شطرنجی با نشان صلیب شکسته یا همان گردونه خورشید یا گردونه مهر میباشد بافته شده در ایران درتپه همت روستای سالالا (در مکاتبات دولتی سلاله) از توابع شهرستان گرمی کشف شده که هم اکنون در موزه ملی ایران نگهداری میشود. به تازگی سنگ قبرهای تاریخی در گورستان حفاظت شده روستای آلیله مغان(گئرمی) کشف گردیده این سنگ قبرها مربوط به دوره تیموری، اسلامی دارای نقوش هندسی دوره اسلامی است و آیاتی از قرآن کریم به خطوط نسخ عربی و کوفی بر روی آنها حکاکی شدهاست. گورستان آلیله باید جزو آثار ثبت ملی شده دانست، قدمت سنگ قبرهای شناسایی شده به ۷۵۰ سال پیش برمی گردد. حالت محرابی و گنبدوار این سنگها بیانگر این است که سنگ قبرها بر مزار افراد مذهبی و مورد احترام نصب شدهاند.در روستاهای رمضانلو، دریامان و پرمهر آثاری از دوره اشکانی کشف شدهاست.
هرستان مغان که با نامهای موغان، مغکان، موقان و ولاسگان یا بلاسگان در متون جغرافیای تاریخی از آن یاد شده؛ به عنوان یکی از مراکز استقرار و زندگی اقوام پیش از تاریخ بودهاست. یافتههای باستان شناسی نشان میدهد که دشت مغان از دوران نوسنگی مسکون بودهاست. ا نشانههایی از سکونت این دوران در تراس دوم دشت مغان مشاهده گردیدهاست. اما نشانههای خیلی واضح و معتبر از سکونت گاههای دوران عصر مفرغ قدیم که به فرهنگ کورا _ ارس معروف است؛ از محوطههایی چون نادر تپه سی آصلاندوز، خان تپه سی، کول تپه سی و یاریم تپه دشت مغان مشاهده شدهاست. در دوران عصر آهن که بلا فاصله بعد از عصر مفرغ شروع میگردد و در حدود ۳۸۰۰ سال پیش آغاز میشود؛ دشت مغان به عنوان حلقه ارتباطی بین مناطق تالش، دست اردبیل، دشت مغان جمهوری آذربایجان و شرق دریای خزر و استپهای بین رود کورا و ارس در شمال غرب جمهوری آذربایجان و جنوب گرجستان بودهاست. در مطالعات عصر آهن جنوب دریای خزر به خصوص گیلان و تالش تاثیرات استقرارهای همزمان دشت مغان را به وضوح می توان مشاهده نمود. در دوران بعد یعنی هزاره اول قبل از میلاد دشت مغان مرکز سکونت اقوامهای گوناگونی مثل کادوسیها، آماردها، آلبانها، بلغارها، هونها، اورارتوها و مادها بودهاست. در واقع بدلیل موقعیت جغرافیایی دشت مغان و ارتباط سهل الوصول آن با قفقاز اقوام ساکن در دشت مغان با اقوام مستقر در قفقاز جنوبی تقریبا یکسان بودهاست. به طوریکه اقوام ساکن در دشت مغان همواره از یک نوع حکومت مستقلی برخوردار بودهاند. در دوران بعد از مادها و همزمان با دوران هخامنشیان این منطقه بین اقوام مختلف قفقازی دست به دست می شدهاست. تا اینکه در دوران اشکانی دشت مغان به عنوان یکی از مراکز تمدنی این قوم در آمد. در این دوران دشت مغان به دلیل نزدیکی به منطقه مورد مناقشه دولتهای اشکانی و روم یعنی آسیای صغیر و ارمنستان، بعنوان یکی از مناطق پشتیبانی از خطوط مقدم نبرد مورد توجه قرار گرفت.
در این زمان بود که جمعیت ساکن در دشت مغان سیر صعودی پیدا کرد و وجود قبور خمرهای شکل و نیز قبور نوع قدیمی تر دوران اولیه اشکانی یعنی تخته سنگهای بزرگ و قبور صندوقی شکل موید این مطلب هستند. در منطقه موران تجمع این نوع قبور و استقرارهای روی تپههای کوچک طبیعی که در بین مردم منطقه به اصطلاح ” دوه بوینی ” یعنی گردن شتر شهرت دارد؛ نشانگر افزایش جمعیت نسبت به دورههای قبل دارد. کثرت استقرارهای دوران اشکانی بسیاری از محققین و پژوهشگران و حتی مردم منطقه را به پذیرش در دوران ساسانی دشت مغان حد فاصل قلمرو ساسانی و دولتهای قفقاز بودهاست. در این دوران شمال دشت مغان یعنی محدودههای فعلی شهرستان پارسآباد و تراس اول دشت بیشتر مورد توجه واقع میشود. در این دوران با ایجاد شبکه آبیاری وسیع قسمتهای اعظم تراس اول دشت مغان زیر کشت میرود. یافتههای اخیر باستان شناسی کانالهای عظیم انتقال آب رود ارس را به قسمتهای داخلی تر دشت تقریبا همین محدوده فعلی کانالهای آبیاری، تایید میکند. در دوران اسلامی دشت مغان سالهای اولیه خلافت عباسی بطور مستقل به حیات خود ادامه میدهد. در این دوران بابک با ایجاد قلاع نظامی در دشت مغان، مشگین شهر، منطقه قره داغ سالها در مقابل حکومت خلافت عباسی مقاومت میکند. تا اینکه با خیانت تنی چند از نیروهای تحت امرش مغلوب حومت عباسی میشود.
شهرها: گرمی
شهرها: تازهکند انگوت
جاذبههای گردشگری گرمی
شهرستان گرمی آب وهوایی مطبوع و خنک در تابستان و زمستانهایی نه چندان سرد دارد. وجود کوههای سر سبز، چشمه ساران متعدد، دریاجه سد گیلارلو، منطقه جنگلی اینی و آلای له، رودخانههای دره رود، بالهارود، جیین چایی، روستاهای تنگ، تولون، خان کندی، قوزلو (مغان)، داش دیبی، بیک باغی، افجه، مولان، آوسوران «av,soran» (مکاتبات دولتی افسوران)، سالالا (سلاله)،الگو:اله دره و سایر روستاهای منطقه قره آغاج از جاذبههای دیدنی آن میباشد. از محلات قدیمی این شهر میتوان محله موجره، قالاباشی، یوخاری باش(صاحب الزمان)چشمه باشی را نام برد. همچنین در روستاهای اطراف چندین زیارت گاه وجود دارد که در محل به آن اوجاق می گویند مثل اوجاق روستای آلازار که معروف است متعلق بهامامزاده محمدبن حنفیه میباشد. اوجاق روستای قلعه برزند که متعلق بهامامزاده محمدبن هاشم است و اوجاق میروو که به نواده پیرزید تعلق دارد.
دریاچه سد گیلارلو ازدیگرنقاط گردشگری میباشد.
مسجد جامع گرمی از بناهای تاریخی مذهبی این شهر بهشمار میرود. از جاذبههای طبیعی این شهر دریاچه گیلارلو و قالقانلو در كنار شهرك ولیعصر و روستای خان كندی میباشد.
از دیگر جاهای دیدنی گرمی می توان به روستاهای بخش موران شامل داشدیبی، افچه، اوماسلان، سلاله، تازه کندو...و بخش مركزی شامل روستاهای تنگ، تولون، شوكورلو، گیلارلو و روستاهای بخش انگوت و اینی و آبشارهای اینی و... اشاره نمود.
|
|
|
قدمت تاریخی این شهرستان چند صد سال هم تخمین زده میشود. آثار و اشیاء تاریخی ارزشمند مربوط به دورهٔ ایران باستان که از منطقهٔ گرمی کشف شده در موزهٔ کاشان نگهداری میشود. تپه باستانی (آغامعلی تپه سی)[نیازمند منبع] سند معتبری از پیشینه تاریخی این شهربوده که در ۹ کیلومتری شهر و در نزدیکی روستای (شوکورلو) واقع است. همچنین اولین پارچه در تپه همت که دراصل به رنگ قرمزبوده ودارای زمینه شطرنجی با نشان صلیب شکسته یا همان گردونه خورشید یا گردونه مهر میباشد بافته شده در ایران درتپه همت روستای سالالا (در مکاتبات دولتی سلاله) از توابع شهرستان گرمی کشف شده که هم اکنون در موزه ملی ایران نگهداری میشود. به تازگی سنگ قبرهای تاریخی در گورستان حفاظت شده روستای آلیله مغان(گئرمی) کشف گردیده این سنگ قبرها مربوط به دوره تیموری، اسلامی دارای نقوش هندسی دوره اسلامی است و آیاتی از قرآن کریم به خطوط نسخ عربی و کوفی بر روی آنها حکاکی شدهاست. گورستان آلیله باید جزو آثار ثبت ملی شده دانست، قدمت سنگ قبرهای شناسایی شده به ۷۵۰ سال پیش برمی گردد. حالت محرابی و گنبدوار این سنگها بیانگر این است که سنگ قبرها بر مزار افراد مذهبی و مورد احترام نصب شدهاند.در روستاهای رمضانلو، دریامان و پرمهر آثاری از دوره اشکانی کشف شدهاست.
هرستان مغان که با نامهای موغان، مغکان، موقان و ولاسگان یا بلاسگان در متون جغرافیای تاریخی از آن یاد شده؛ به عنوان یکی از مراکز استقرار و زندگی اقوام پیش از تاریخ بودهاست. یافتههای باستان شناسی نشان میدهد که دشت مغان از دوران نوسنگی مسکون بودهاست. ا نشانههایی از سکونت این دوران در تراس دوم دشت مغان مشاهده گردیدهاست. اما نشانههای خیلی واضح و معتبر از سکونت گاههای دوران عصر مفرغ قدیم که به فرهنگ کورا _ ارس معروف است؛ از محوطههایی چون نادر تپه سی آصلاندوز، خان تپه سی، کول تپه سی و یاریم تپه دشت مغان مشاهده شدهاست. در دوران عصر آهن که بلا فاصله بعد از عصر مفرغ شروع میگردد و در حدود ۳۸۰۰ سال پیش آغاز میشود؛ دشت مغان به عنوان حلقه ارتباطی بین مناطق تالش، دست اردبیل، دشت مغان جمهوری آذربایجان و شرق دریای خزر و استپهای بین رود کورا و ارس در شمال غرب جمهوری آذربایجان و جنوب گرجستان بودهاست. در مطالعات عصر آهن جنوب دریای خزر به خصوص گیلان و تالش تاثیرات استقرارهای همزمان دشت مغان را به وضوح می توان مشاهده نمود. در دوران بعد یعنی هزاره اول قبل از میلاد دشت مغان مرکز سکونت اقوامهای گوناگونی مثل کادوسیها، آماردها، آلبانها، بلغارها، هونها، اورارتوها و مادها بودهاست. در واقع بدلیل موقعیت جغرافیایی دشت مغان و ارتباط سهل الوصول آن با قفقاز اقوام ساکن در دشت مغان با اقوام مستقر در قفقاز جنوبی تقریبا یکسان بودهاست. به طوریکه اقوام ساکن در دشت مغان همواره از یک نوع حکومت مستقلی برخوردار بودهاند. در دوران بعد از مادها و همزمان با دوران هخامنشیان این منطقه بین اقوام مختلف قفقازی دست به دست می شدهاست. تا اینکه در دوران اشکانی دشت مغان به عنوان یکی از مراکز تمدنی این قوم در آمد. در این دوران دشت مغان به دلیل نزدیکی به منطقه مورد مناقشه دولتهای اشکانی و روم یعنی آسیای صغیر و ارمنستان، بعنوان یکی از مناطق پشتیبانی از خطوط مقدم نبرد مورد توجه قرار گرفت.
در این زمان بود که جمعیت ساکن در دشت مغان سیر صعودی پیدا کرد و وجود قبور خمرهای شکل و نیز قبور نوع قدیمی تر دوران اولیه اشکانی یعنی تخته سنگهای بزرگ و قبور صندوقی شکل موید این مطلب هستند. در منطقه موران تجمع این نوع قبور و استقرارهای روی تپههای کوچک طبیعی که در بین مردم منطقه به اصطلاح ” دوه بوینی ” یعنی گردن شتر شهرت دارد؛ نشانگر افزایش جمعیت نسبت به دورههای قبل دارد. کثرت استقرارهای دوران اشکانی بسیاری از محققین و پژوهشگران و حتی مردم منطقه را به پذیرش در دوران ساسانی دشت مغان حد فاصل قلمرو ساسانی و دولتهای قفقاز بودهاست. در این دوران شمال دشت مغان یعنی محدودههای فعلی شهرستان پارسآباد و تراس اول دشت بیشتر مورد توجه واقع میشود. در این دوران با ایجاد شبکه آبیاری وسیع قسمتهای اعظم تراس اول دشت مغان زیر کشت میرود. یافتههای اخیر باستان شناسی کانالهای عظیم انتقال آب رود ارس را به قسمتهای داخلی تر دشت تقریبا همین محدوده فعلی کانالهای آبیاری، تایید میکند. در دوران اسلامی دشت مغان سالهای اولیه خلافت عباسی بطور مستقل به حیات خود ادامه میدهد. در این دوران بابک با ایجاد قلاع نظامی در دشت مغان، مشگین شهر، منطقه قره داغ سالها در مقابل حکومت خلافت عباسی مقاومت میکند. تا اینکه با خیانت تنی چند از نیروهای تحت امرش مغلوب حومت عباسی میشود.
در جنگهای سال ۹۲۰ ه -ق معتصم عباسی که بر اثر شکستهای پی در پی سپاهان بغداد و کشتار عظیم بابک ناراحت بود. جاسوسانی به بلاد بابک فرستاد (نقاطی که در آنجا بابک بر ضدخلفای عباسی قیام کرده بود) تا اطلاعات راجع به وضع جغرافیایی و راههای آن نواحی و شیوه جنگ بابک و قشون وی را به دست آوردند. یکی از محلهای تاریخی این شهرستان که محل تاخت و تاز واقع شده دهستان برزند (روستای قلعه برزند) میباشد که در سال ۲۲۰ ه -ق حیدربن کاووس ملقب به افشین از طرف معتصم عباسی مامور دفع غائله بابک عازم آذربایجان شد وی محل برزند را قرارگاه خود ساخت و به ساختن استحکامات بین برزند و اردبیل پرداخت و راههای تحت نفوذ را ساخت از دیگر مناطق تاریخی و قدیمی وجود اوجاق -اوجاق برزند در روستای قلعه برزند معروف به محمدبن حنیفه، اوجاق آلازار و اوجاق دریامان در روستای دریامان میباشد. همچنین از روستاهای قدیمی شهرستان سلالا، شکرلو، شیخلار، زنگیر، پرمهر، کلانسورا، قلعه برزند، اوجاق آلازار.. شاه تپی سی زیوه (معروف به چای زیوه) داش زیوه، یل سوئی (بواسطه قلعه تاریخی) انی – دریامان – دیزج و صدها روستا و محوطههای منطقه انگوت و موران میباشد.
بیشتر اهالی گرمی به کارهای بازرگانی، کشاورزی و دامداری فرش وگلیم بافی مشغول هستند.در گذشته گرمی یک شهر بن بست بود اما با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و رونق تجارت و رفت و آمد مرزی این شهر از حالت بن بست خارج شد. با اجرای بزرگراه تبریز-باکو که از شهر گرمی می گذرد، این شهر رونق بیشتری خواهد گرفت.
شهرستان گرمی از شمال با شهرستانهای بیله سوار و پارس آباد، از غرب به شهرستان اهر (آذربایجان شرقی) از جنوب به شهرستان مشگین شهر و از شرق به جمهوری آذربایجان همسایهاست .
شهرستان گرمی از جنوب به دامنه کوههای صلوات، از شمال به کوههای خروسلو از غرب به رود دره رود و از شرق به بالهارود محدود میشود.
 |
شهرستان بیله سوار شهرستان پارس آباد | | ||
| جمهوری آذربایجان |  |
آذربایجان شرقی (شهرستان اهر) | ||
 شهرستان گرمی  | ||||
 | ||||
| شهرستان مشگین شهر |
پست ترین نقطه شهرستان در شمالغرب شهرستان و در روستای خان محمدلو واقع است که حدود ۲۴۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و مرتفعترین نقطه شهرستان کوههای صلوات در جنوب روستای خانکندی است که حداکثر ۲۵۰۰ متر ارتفاع دارد. رودهای مهم شهرستان عبارتند از: بالهارود، دره رود، سامبول چایی، زنگیرچایی، تولونچایی (رودخانه تولون), داش دیبی. بارش سالانه در شهرستان از شرق به غرب و از جنوب به شمال کاهش مییابد به طوری که بارش در منطقه داش دیبی (منتهی الیه شرق شهرستان) به ۵۰۰ میلیمتر در سال و در منطقه خان محمدلو (منتهی الیه شمالغربی شهرستان) به کمتر از۲۵۰ میلیمتر میرسد. بطور کلی میزان بارش در شهرستان از متوسط بارش کشور بیشتر است و موجب شده تا تا کشاورزان آن به محصول خوبی از غلات وحبوبات خصوصا گندم، جو، نخود و عدس دست یابند.
جمعیت این شهر در حدود ۳۰ هزار نفر برآورد شدهاست. مذهب اهالی شیعه و زبانشان ترکی آذربایجانی است ولی در مدارس و دانشگاهها به زبان رسمی کشور ایران ( فارسی ) تحصیل می کنند .
گرمی سیتی وبلاگ خبری شهرستان گرمی همراه شما و منتظر نظرات و راهنمایی های شماست.
